instagram gamefa
telegram gamefa
telegram
مدت‌ها است که سوالی برگرفته شده از قوه‌ی تخیل با مضمون “آیا ما در یک بازی شبیه ساز زندگی می‌کنیم؟” اذهان بازی‌بازان را به خود مشغول کرده است. در این مقاله قصد داریم تا با کمک حس کنجکاوی جواب‌های ممکن را مورد بررسی قرار دهیم.

با اینکه امروزه بسیاری از افراد به حداقل علوم پیرامون جهان هستی واقف هستند، اما همچنان اندیشیدن به برخی از آن‌ها اندکی قوه‌ی تخیل ما را درگیر خواهد کرد. در واقع، آیا به این موضوع اندیشیده‌اید که اگر فضانوردان در ایستگاه‌های فضایی ورزش نکنند، به مرور زمان برخی از استخوان‌هایش تغییر شکل داده و در نهایت از بین می‌روند؟ فضا برای ما که عمده‌ی قواعد و چهارچوب‌های ساختاری ذهنمان بر پایه‌ی زندگی بر روی زمین بنا شده است، می‌تواند ترسناک‌تر و عجیب‌تر از چیزی باشد که تصور می‌کنیم.
در واقع، خلا جایی است که در کسری از ثانیه می‌تواند جسم ما را متلاشی کند و تنها اندکی از موجودات میکروسکوپی و در شرایطی بسیار خاص توان دوام آوردن در آن را دارند. از طرفی دیگر، عظمت و بزرگی جهان قابل رویت، موضوع دیگری است که بیش از پیش خارج از جو زمین را برای ما ترسناک می‌کنند و در نهایت، می‌توان سیاه‌چاله‌ها را ترسناک‌ترین پدیده‌ی شناخته شده قلمداد کرد که با ورود به آن، به معنای واقعی کلمه Despawn خواهید شد!
بیایید زمین را نقشه‌ی یک بازی تصور کنیم. راستش را بخواهید، فکر کردن به خروج از زمین مرا به یاد خارج شدن از نقشه‌های مختلف در بازی‌ها می‌اندازد. در واقع، چنین تصور می‌کنم که خارج از این محدوده به ما اختصاص ندارد و با خروج از این نقشه با پیام “شما در حال ترک محدوده هستید، چند ثانیه فرصت دارید تا بازگردید” روبرو خواهم شد. البته، چنین تصور می‌کنم که اگر ما ساکن سیاره‌ی زحل بودیم، شرایط جسمی ما با آن موقعیت جغرافیایی وفق داده می‌شد و برای مثال نمی‌توانستیم پا به زمین بگذاریم.
خارج از زمین به ما اختصاص ندارد و با خروج از این نقشه احتمالاً با پیام “شما در حال ترک محدوده هستید، چند ثانیه فرصت دارید تا بازگردید” روبرو خواهیم شد.
به هر ترتیب، حتی تصور و فکر کردن به این موضوعات در عین عجیب بودن، می‌تواند دریچه‌ی جدیدی به روی افکار شما بگشاید تا از دل تخیلاتتان، یک واقعیت اجتناب ناپذیر بیرون بکشید. برای مثال، زمانی که برای اولین بار تصویر سیاره‌ی تاتویین (Tatooine) که دو خورشید (یا ستاره‌ی مرکزی آن منظومه) داشت را مشاهده کردم و یا تفاوت‌های ظاهری موجودات مجموعه‌ی جنگ ستارگان با ظاهر خودمان را مقایسه نمودم، قبول کردن احتمال وجود همچنین موجودات و سیاره‌هایی برای من غیرممکن بود.
اما با گذشت زمان، پیشرفت علم و پژوهش‌های مختلف، به این نتیجه رسیدم که به هیچ عنوان نمی‌توانم هیچ دلیل منطقی برای تخیلی و غیر علمی بودن دیدگاه جنگ ستارگان از بیگانه‌ها را بیابم؛ کما اینکه مدتی پیش محققان اولین سیاره با دو ستاره‌ی مرکزی که شباهت زیادی به تاتویین داشت را کشف کردند.
در مجموع، بر این باور هستم که تمامی قوانین اثبات شده که ما آن‌ها را یک اصل فیزیکی می‌نامیم، خود در دل بی‌قانونی در جهان هستی شکل گرفته‌اند و در خارج از زمین و حتی در تخیلات ما بسیار شکننده و بی‌پایه و اساس هستند. در واقع، خارج از این تیله‌ی آبی بزرگ، شمال، جنوب، روز، شب، آواهای قابل شنیدن توسط گوش ما و نه هیچ چیز دیگری که زندگی ما به آن‌ها گره خورده است وجود ندارد.
حال شما تصور کنید که شاید ما یک میکروارگانیسم هستیم که در داخل جسم موجود زنده‌ی دیگری زندگی می‌کنیم؛ مانند یک کک که به بدن یک گربه چسبیده باشد. بیایید حداقل برای یک بار هم که شده صحبت‌های ایلان ماسک را جدی بگیریم و شاید واقعاً این جهان تنها یک شبیه‌ساز باشد. در واقع، شاید این جهان تنها یک بازی ویدیویی جهان آزاد در سبک MMO است که میلیاردرها نسخه‌ی Ultimate و گران قیمتش را خریداری کرده‌اند و از مزایای بیشتری نسبت به ما بهره‌مند هستند.
البته همانطور که اشاره شد، صحبت‌های ما به قواعدی فراتر از قانون‌هایی که زندگی در زمین به ما دیکته کرده است مربوط می‌شود و به هیچ عنوان نمی‌توان آن‌ها را زاییده‌ای غیر واقعی از قوه‌ی تخیل پنداشت. در واقع، این موضوع زمانی ترسناک‌تر می‌شود که واقعی بودن یا نبودن پدیده‌های اطرافمان و حتی تعریف از واقعیت نیز خود به یک سوال دیگر تبدیل می‌شود. در حقیقت، مقوله‌ی وجودیت بیگانگان، نحوه‌ی تکامل و شکل ظاهری آن‌ها را هرگز نمی‌توان به دلیل عدم رویتشان (احتمالی) تکذیب کرد.
برای مثال، قدمت اولین انسان‌های مشابه با ما تنها به ۲٫۴ میلیون سال پیش باز‌می‌گردد؛ این درحالی است که عمر زمین ۴٫۵ میلیارد سال و عمر جهان ۱۳٫۷ میلیارد سال است. در نتیجه، شانس دیدن موجودات دیگر توسط انسان‌ها در این دوره‌ی بسیار کوتاه، تقریباً صفر است و انگار که یک سطل از آب اقیانوس برداریم و بگوییم نهنگ و کوسه وجود ندارند، چون در این سطل نیستند و ما آن‌ها را نمی‌بینیم.
لازم به ذکر است که ما به هیچ عنوان تصمیم نداریم تا یک مقاله‌ی علمی و غیرمرتبط با بازی‌های ویدیویی را نگارش کنیم اما، درک محتوای نه‌چندان جدی و صرفاً سرگرم‌کننده‌ی این مقاله شدیداً به فعال بودن قوه‌ی تخیلتان وابسته است و حتماً باید آن قوانین سفت و سخت مختص به زمین را دور بریزید.
حتی تصور اینکه Farcry Primal خود ریمستر بازی‌ای بود که میلیون‌ها سال پیش توسط موجودات دیگری ساخته و تجربه شد و نقش اول آن بازی را انسان‌ها نخستین برعهده داشتند نیز مسخره و مضحک است، اما حتی برای تکذیب این ادعا نیز مدرکی وجود ندارد!
همانند عدم توانایی انسان در تکذیب وجودیت بیگانه‌ها، احتمال زندگی در یک شبیه‌سازِ همانند بازی‌های ویدیویی نیز همواره از نظر دانشمندان ۵۰/۵۰ بوده است و هیچ جواب قطعی برای آن وجود ندارد. در واقع، زمانی که ما می‌توانیم از قوه‌ی تخیل خود برای ساختن یک اکوسیستم یا جهان پویا و زنده در بعد دیجیتالی استفاده کنیم، چرا نباید خود ساخته‌ی دست موجودات دیگر در بعدی پایین‌تر باشیم. البته، فکر کنم با شنیدن این جمله به یاد فیلم Interstellar افتاده باشید اما برای درک بهتر آن لازم نیست راه دوری بروید و کافیست تا به بازی Dreams توجه کنید.
در بازی Dreams، دنیاهای بزرگ و کوچک در اشکال مختلف و با ماهیت‌های گوناگون، تنها توسط قوه‌های تخیل ما بازی‌بازان ساخته شده‌اند که هر کدام از آن‌ها برای خود جهانی پویا دارند و فعل و انفعلاتی در آن‌ها رخ می‌دهد. در واقع، ما انسان‌ها تنها ۱٫۳ درصد با شامپانزه‌ها تفاوت داریم و توانستیم چنین پلتفرمی خلق کنیم، به ماه سفر کنیم و یا تلسکوپ‌های فضایی بسازیم، سازه‌های عظیم طراحی کنیم، فیزیک کوانتوم را شرح دهیم و شهرهای مدرن را برپا کنیم. حال تصور کنید که دسته‌ای از موجودات دیگر ۱٫۳ درصد از ما انسان‌ها باهوش‌تر باشند و تمامی دستاوردهای ما برایشان یک شوخی بی‌مزه تلقی شود. حال یک سوال مهم پیش خواهد آمد: آن‌ها با قدرت مغزشان چه چیزهایی می‌توانند بسازند؟
اما صحبت از فیزیک کوانتوم شد که مثالی مستقیم در بازی‌های ویدیویی دارد. در واقع، مکانیزمی با نام Frustum Culling در بازی‌های ویدیویی همانند فیزیک کوآنتوم عمل می‌کند و باعث می‌شود تا از رندر شدن اشیاهایی که در دامنه‌ی دید بازی‌باز قرار ندارند جلوگیری شود و در نتیجه، حافظه‌ی رم کمتری توسط آن اشغال شود.
همچنین، با توجه به اینکه درک فیزیک کوآنتوم همچنان حتی از عهده‌ی بسیاری از دانشمندان نیز برنمی‌آید، اما می‌خواهم در مثالی نسبتاً ساده آن را به شما توضیح دهم تا نحوه‌ی عملکردش را با Frustum Culling در بازی‌های ویدیویی مقایسه کنید.
در آزمایش دو شکاف، الکترون‌ها از طریق شکاف‌های موجود در صفحه‌ی مسی به سمت صفحه‌ی حساس به نور شلیک می‌شوند و معمولاً این عمل به الگویی تداخلی که رفتارهای موج مانند را نشان می‌دهد منجر خواهند شد. اما اگر این آزمایش توسط ما مشاهده شود، الکترون‌ها ناگهان مانند ذرات ساکن رفتار می‌کنند و هیچ الگوی تداخلی و موجی ایجاد نمی‌شود. در واقع، همان‌طور که پدیدار شدن این امواج به مشاهده شدن آن‌ها بستگی دارد، به لطف Frustum Culling پدیدار شدن اشیاها در محیط‌های بازی نیز به مشاهده شدن آن‌ها توسط بازی‌بازان بستگی خواهد داشت.
برای مثال، اگر یک درخت در جنگل سقوط کند و کسی در اطراف آن نباشد تا صدای افتادن تنه‌ی آن را بشنود، آیا می‌توان ادعا کرد که این فرآیند اصلاً هیچ صوتی تولید کرده است یا خیر؟ البته، این موضوع بستگی به آن دارد که حیوانات جنگل را کنترل شده توسط هوش مصنوعی و نه یکی از بازی‌بازان این بازی MMO جهان آزاد عظیم و نفرین شده قلمداد کنیم.
در تصویر فوق، تفاوت پوشش گیاهی در دامنه‌ی دید بازی‌باز و خارج از آن را مشاهده می‌کنید که به لطف مکانیزم Frustum Culling رخ داده است. این موضوع دقیقاً همان فیزیک کوآنتوم است و لازم نیست برای درک این علم پیچیده راه دوری بروید!
در واقع، تمامی این فرضیه‌ها و نظریه‌ها پس از خطور کردن سوال “آیا UFOها وجود دارند یا خیر؟” به ذهنم برایم ایجاد شدند. البته، وجود آن‌ها چندین بار در رسانه‌ها توسط منابع رسمی تایید شد اما فکر کنم که برای جلوگیری از تشویش اذهان عمومی، هیچ‌گاه به صورت موشکافانه به آن‌ها پرداخته نشد.
حال، اگر این UFOها کسانی باشند که در حالت Spectator به نظاره‌ی ما نشسته‌اند چه؟ البته، من بعید بدانم آن‌ها بیگانگان باشند؛ چرا که در صورت حرکت با سرعت نور، نرخ فریم جهان ما به صفر می‌رسد و در صورت حرکت با بیش از سرعت نور به کلی قاعده‌ی نرخ فریم جهان هستی به‌هم می‌ریزد و تصاویری که مشاهده می‌کنند با نرخ فریم منفی و به سمت گذشته خواهد بود. بله، درک فیزیک کوآنتوم و نحوه‌ی عمل و عکس‌العمل حرکت با سرعت نور توسط بازی‌های ویدیویی نیز میسر است و لازم نیست کتاب‌های ضخیم را بجوید!
در مجموع، سازندگان بازی‌های ویدیویی هنوز فاصله‌ی زیادی با خلق دنیاهایی باورپذیر دارند و طیف کاملی از احساسات و رفتارهای انسانی هنوز در قالب هوش‌مصنوعی قابل پیاده‌سازی نیست اما، می‌توان ادعا کرد که تاکنون تعداد بسیار زیادی از الگوهای جهان واقعی در مقیاسی کوچک‌تر توسط توسعه‌دهندگان به بازی‌ها راه پیدا کرده‌اند و آن‌ها هر روز در حال دستیابی به تکنیکی جدید برای خلق دنیاهایی باورپذیرتر هستند و بدون شک روزی این مسیر به نقطه‌ی اوجش خواهد رسید.
در واقع، همین الان ما در حال زندگی در یک بازی جهان آزاد اول شخص MMO هستیم که از زمان ورودمان به بازی به سطوح مختلف دست یافته‌ایم. برخی از بازی‌بازان ناگهان با مشکلاتی نظیر برق و اینترنت ضعیف دست و پنجه نرم می‌کنند و برخی دیگر در حال لذت بردن از خرید آیتم‌های درون برنامه‌ای هستند. در نهایت این سوال برای من پیش می‌آید که اگر تمامی توهمات ما صحیح باشند، چه کسی این بازی را با چنین جزئیاتی ساخته است؟ (احتمالاً راکستار!)
برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.
البته زندگی تو ایران بیشتر شبیه ساز goat simulator تا یه چیزی مثل sims !!
تا حالا مستند از آفریقا دیدی ؟
شبیه ساز زندگی ما داستان و شخصیت پردازی قوی ای داره(شاهنامه و داستان خلقت انسان و تاریخ خودمون)
ولی گیمپلی اون زبالست و هر روز باید یک سری کار های تکراری انجام بدی و تلاش کنی با باس فایت قیمت دلار و گوشت و غیره مبارزه کنی تازندع بمونی ROTFL
پس آفریقا بودی چه می گفتی ؟ لا اقل چهار تا مستند از جهان ببین بعد صحبت کنید.
ما تو این موقعیت خدادادی هستیم بعد با آفریقا مقایسه شیم؟⁦Neutral⁩⁦Neutral⁩⁦Neutral⁩⁦Neutral⁩⁦Neutral
با پیشینه کاری ندارم
تفکر جهان سومی نداشته باشید
اگه ۱۹۰ تا کشور باشه ، ما از صد ، صد و سی تاشون بدتریم⁦Neutral
داداش وقتی کسی بالا به نظرت اهمیت نمیده دیه زور نزن برو تو پست مصوبه مجلس جوابتو میگیری
امان از شماها که با ۴تا مستند دیدن فاز علامه دهر میگیرین. چرا همیشه عادت دارین خودتونو با بدبختا مقایسه کنین؟
بهترین توضیح این بحث تو سه گانه بینظیر ماتریکس میشه پیدا کرد
تفکر به این موضوعات من رو گیج میکنه Silly Eek! Hypnotized . بزرگی گفته : you tink you know me . یعنی نباید زیاد فکر کرد
think درستشه و جملت یعنی تو فکر می کنی منو می شناسی .
بدبختی سیمولاتور
سلام
مقاله تامل برانگیزیه.
به قول آقای سوسمار فکر کردن بهش، احتمالا بیهودست…
آره. حالا هر چی باشه که من معتقدم این دنیا واقعی است نتیجه اش چیزی رو عوض نمی کند.
«اگر تمامی توهمات ما صحیح باشند، چه کسی این بازی را با چنین جزئیاتی ساخته است؟ (احتمالاً راکستار!)»
بسیار خوب و عالی بود مخصوصا همین جمله آخر.
ولی قطعا طراحی گیمپلی دست یه استودیو دیگه ای بوده Big Smile
احتمالا ناتی داگ
از ناتی داگ نگو که خیلی بعد از لست۲ ازش بدم اومد.
تأیید لطفاً .
درسته،همه اینا زیر سر سونی و جیم رایان weep
بسیار عالی آقای مناف زده ، علم ستاره شناسی و کیهان شناسی و یا نجوم بسیار زیبا و حیرت اوره به قول ایلان ماسک هیچ بعید نیست ما در یک دنیای شبیه ساز زندگی میکنیم و اصلا بعید نیست تمام کار های ما از قبل برنامه ریزی شده باشه در حقیقت هیچ چیز بعید نیست ، بسیار بحث پیچیده و بزرگ و فراتر از دانش حداقل امروزی انسان هست ، شاید روزی از ناشناخته ها سر در بیاریم و به قول دنیای گیمینگ شاید مرحله آخر رو دیدیم ……
.
.
We are not alone
کابوس جدید کاربر ویچر و بقیه هیتر های لست : نکنه این دنیا یه شبیه ساز ساخته شده ناتی داگ باشه و کارگردانشم نیل دراکمنه و من توش همجنس گرا هستم Grin
نگو که حالم بد شد
این احمقی که داره تو نقش ما بازی میکنه رو گیر بیارم لهش میکنم. گذاشته رو وری هارد ملعون.
روح خودت در نقش خودت بازی می کنه Neutral
من غلط بکنم درجه سختیو بذارم تو وری هارد
از منو گذاشته رو dante must die Cry
خیلی ممنونم جناب اقای مناف مناف زاده بابت این مقاله بسیار جالب
من که از خوندنش لذت بردم و برام خیلی جالب بود
من خودم به دنبال جواب اینطور سوالا هستم و سعی دارم اطلاعات مختلفی به دست بیارم ولی خب بازم به هیچ جوابی نمیشه رسید
بنده علاقه خاصی به دانش فضا دارم و همچنین از گذشته زمین و تاریخ و زمان و اینطور چیزا کلی اطلاعات جمع میکنم
در این مورد باید بگم از کجا معلوم ما توی یه شبیه ساز زندگی نمیکنیم که توسط یه تمدن دیگه ساخته شده؟ به قول ایلان ماسک شانس اینکه این دنیا واقعی باشه یک در میلیارد هست. البته نه مدرکی هست که ثابتش کنه و نه مدرکی هست که تکذیبش کنه.
فعلا چیز های عجیبی توی همین دنیا هست که ما به جوابشون نرسیدیم مثلا راز مثلث برمودا چیه؟
خسته نباشید اقای مناف زاده Rose
راز مثلث برمودا فاش شده. تحقیقات نشون می دهد در واقع اصلا مثلث برمودا بی که چیز ها را ببلعد وجود ندارد. یک سرچ کوچک به دست می آید.
طبق چیزایی که خوندم فقط یه سری نظریه های مختلف ارائه داده شده ولی هنوز هم ثابت نشده
از این شایعات بی سر وته زیاد شنیدم
واقعا نمیشه گفت
ما درون یه دنیا هستیم که بالاترین میزان کیفیت رو داره کیفیت بافت ها هوش مصنوعی افراد ما در این دنیا جزئیات بیش از حدی رو تجربه میکنیم
در واقع نمیشه گفت این دنیای ما خیلی با کیفیته چون ما کیفیت رو با چیزایی که تا الان دیدیم میسنجیم شاید وقتی یه بمب گزاری در واقعیت پیش میاد ما میگیم افکتاشو ببین لامصب چه با کیفیته ولی یه لحظه به این فکر کنین که این کیفیت یه جملا خنده دار بیشتر نباشه منظورم اینه که احتمالش هست که ما درون یه بازی ایندی با بودجه کم باشیم و تمام این معیار هایی که ما داریم و باهاشون با کیفیت بودن چیزی رو اندازه میگیریم واقعا یه جوک باشه
ولی این فقط یه طرف قضیه است این احتمال هست که ما یه npc بی ارزش با‌شیم که فقط واسه این زندگی میکنیم که اون شخص اصلی با دیدن ما بگه wow چه بازی با کیفیتی چه npc های خفنی و مرگ و زندگی ما دست اون باشه (همونطور که ما تو gta بدبختارو میکردیم زیر ماشین احتمالش هست یه نفر که شخص اصلیه مارو یه روز بکنه زیر ماشین و ببرنش دادگاه و یارو رمز aezakmi رو بزنه و ولش کنن)
در کل هم احتمال وجود یه دنیای ترسناک هست و هم احتمال وجود یه دنیای شیرین
ولی شخصا تنها چیزی که دلم میخواد بین دنیا و گیم وجه اشتراک باشه اینه که فابلیت respawn شدن داشته باشیم چون مرگ واسمون غیرقابل تصوره
خسته نباشید آقای مناف زاده مطلب خیلی جالبی بود لذت بردیم Rose
این احتمال هم هست اون شخص اصلی که داره با ما بازی میکنه همونی باشه که بش میگیم خدا و خدا با چیت زدن حاجتای مارو برآورده میکنه یا نه بدتر از دور با rpg مارو هدف قرار میده
ولی فک کنم اون قدی این بازی پیشرفته هست که واس اینکه میزان شرافتش کم نشه دعاهای مارو برآورده میکنه
درضمن واسه این حالت دژاوو واسمون پیش میاد که اوت کسی که داره این بازی رو انجام میده یادش میره سیو کنه و وقتی از اول لود میکنه ما حس میکنیم قبلا اونجا بودیم
پ. ن:خطاب به اون یارویی که داری مارو بازی میکنی و به هیچ جات نیست شماره کارت میدم یه پولی بریز حساب ما
اگه اینجوری فکر کنیم من یه پیام دارم برای داستان نویس بازی
اگر زندگی رو یک بازی فرض کنیم قطعا چیزی های خوبی و بدی خواهد بود
خوبی ها
گرافیک خیلی بالا
فیزیک عالی
هوشی مصنوعی خوب
مکانیک ها خوب مثل ( البته بد هم شامل می شود Grin )
تقریبا بی نهایت بودن اندازه جهان Yes
واقعی بودن داستان داخل بازی و احساسات شخصیت ها
شخصیت پردازی بینظیر Grin
بدی ها
بعضی وقتا بازی بیش از حد واقعیت پذیر می شود Neutral مثل حمام کردن غذا خوردن استراحت و درد های روحی و فیزیکی
فلسفه ها داخل بازی واقعا پیچیده است بعضی وقت ها خارج درک هم می رود
پول بدید تا برنده بشید ( pay to win ) حتا در موارد مثل زندگی روزانه عشق و خیلی دیگر باید پول بدید تا برنده باشید ( بدتر از ea ) Neutral
و خیلی موارد آزار دهنده دیگر Yes
دمت گرم این دنیا رو نقد کردی D:
با تشکر از آقای مناف‌زاده
من این مقاله رو که مطالعه کردم یاد رنه دکارت و نحوه‌ی رد شک ‘مغر در خمره’ افتادم.
نویسنده ی محترم
اگه جات بودم هرچه زودتر از نوشتن این مطلب پشیمون میشدم! و از سایت حذفش میکردم..
چرا همه چیزو با بازی مقایسه میکنید؟
اینم از اثرات زیاد بازی کردن
نزدیکتر شدن به جهان مجازی و دورتر شدن از واقعیت ها..
فقط مونده که انسان رو هم با خدا مقایسه کنید و فراد پس فرداش انسان رو بالاتر از خدا بدونید!
که اونم دور نیست به لطف کافران
دروغ میگم؟
این انسانه که محصوره و توی حصار خودش گرفتاره ..
به من نشون بده توی کدوم بازیها و فیلمها آدمها تونستن موجودی کامل تر از انسان بیافرینند؟
حتی ظاهر هر موجوی هم که توی ذهن فیلمسازها و بازیسازها خلق شده بسیار احمق تر و ضعیفتر و حیوانی تر از انسان نمایش داده شده.. حتی انسان در توانش نیست موجودی کاملتر از انسان رو نقاشی کنه.. چون تو حصار جسم خودش گرفتاره و راه فرار نداره..
من هم شاید حالم خوش نیست .. دارم چرت و پرت های دست ساز رو با مخلوقات خداوند مقایسه میکنم!
انسان فانی که نه اومدنش به این دنیا دست خودش بوده و نه نه رفتنش رو میدونه به کجا ختم میشه دائم توی خیالات خودش زندانیه و فقط خیال میکنه همه چیزو میدونه..
انرژی که از حد بگذرد انسان هم خیال خدایی کند..(این نکته ی مهمیه) ِ.. هر کسی ظرفیت این انرژی درونی و خدادادی رو نداره و اگه لیوانش لبریز بشه همه جا رو به گند میکشه..
زمین و فضا و طبیعت و واقعیت هیچ شباهتی به بازیها ندارند..
این بازیها هستند که توی حصار علوم ضعیف ما گرفتارند و دائم مجبورند به واقعیت نزدیک تر و نزدیکتر بشن تا بیشتر پسندیده بشن..
اما هیچوقت نمیتونن واقعی بشن..
چرا که انسان هیچ چیزی بصورت کامل کشف نکرده و توضیح نداده!
حتی به اندازه ی یه پوست پیاز !!!
پس بهتره از خیالبافی های بیخود دست بکشیم و خودمون رو گرفتار افکار احمقانه نکنیم..
به امید دانستن فقط باید عاشق خداوند باشیم..
اگه حرفهای منو چرت و پرت میدونید یه نگاه به آخرین کلیپ انیشتین و استیو جابز قبل از مرگشون بندازید..
فقط مرگه که راست میگه!
زندگی در یک شبیه ساز بازی؟
خدا رو هم کردید بازیساز؟
پس خدا داره ما رو بازی میده دیگه..!
اینقدر بچست؟ اینقدر مثل ما کوته فکره که ما رو بازی بده و خودش بشینه و بخنده؟
فقط آدمهای زمینی اینجوری فکر میکنن..
هیچ کس نمیدونه خالق این جهان چگونه فکر میکنه..
امیدوارم که این مطلب رو فقط ترجمه کرده باشید
نه اینکه از خودتون گفته باشید
شما تا ابد هم تلاش کنی نمی تونی این نظریه رو رد کنی، چون از آینده خبر نداری و از برهه زمانی حال حاضر هم خبر نداری، ممکنه هنوز به لحظه ابتدایی انفجار علمی هم نرسیده باشیم. این که ai یا چهره یا هر چیزی شبیه انسان‌ طراحی نشده یا کامل‌تر، بدان معنا نیست که در آینده هم چنین باقی خواهد ماند شما هم ممکنه نتونی ۵ هزار سال یا یک میلیون سال آینده رو ببینی.(میگم ممکنه چون شاید به سطحی برسیم که به عنوان یک ai بتونی ادامه زندگی بدی) فقط بر اساس یه سری ایده ذهنی خودت به این موضوع رسیدی که قرار نیست هیچوقت انسان به سطحی برسه که بتونه به فلان چیز دست پیدا کنه. هیچکس از آینده خبردار نیست و هزاران تئوری در مورد این جهان وجود داره. اگر این زندگی در شبیه ساز روایت شده باشه چیزی نیست که جزء کوچکی از آن مثل شما و من بتونیم درکش کنیم اگر هم قرار نداشته باشه باز هم جزء کوچکی هستیم و نمی تونیم این موضوع رو اثبات کنیم. بنابراین از چیزی که خبر نداری با یه سری مقایسه سطحی در دوره و زمانه‌ی خودت به عنوان فکت به خورد مردم نده.
حرفت مثل این میمونه که زمان قرون وسطی یکی یه تئوری مطرح می‌کرد که میشه از اینجا تا اون سر کره زمین پرواز داشت در یک روز. بعد یه سری در جواب میگفتن نه چنین چیزی امکان نداره یه نگاه به اطرافتون بندازین یک انسان نیست که چنین کاری رو تونسته انجام بده. از کجا میدونی ۱۵۰۰ سال دیگه قرار نیست ai اونقدر پیشرفته بشه یا صنعت های دیگه تا حدی پیشرفته بشن که اتفاقی که فکرشو نمی کنی رخ بده.
توجه داشته باش که حرف من این نیست که انسان می تونه یا نمی تونه به فلان چیز دست پیدا کنه، حرف من اینه بدون اطلاع از آینده چنین صحبتی به شدت بزرگ، بولد و از غرور هستش و این خودش نوعی مدعی شدن بدون تفکر به حساب میاد. من هیچوقت اونقدر خودم رو آگاه نمی دونم که با اطمینان چنین نظریه هایی صادر کنم مبنی بر این که انسان در آینده به فلان چیز دست پیدا می کنه یا نمی کنه.
امیدوارم جواب دینی الهی ندی، انتظار جواب منطقی دارم پیرامون این که چجوری آینده رو پیشبینی می کنی. بازیساز یا بازیباز بودن خدا یا اصلا وجود یا عدم وجودش موضوع دیگریست، در ضمن نویسنده فکتی صادر نکرده صرفا یه تئوری و نظر شخصی نوشته.
توی دنیاییکه هر کسی میتونه دشمنت بشه و هر کسی هم میتونه دوستت بشه بهتره قبل از بیان هر حرفی اندکی هم فکر کنیم.. وگرنه تنها کسیکه آسیب میبینه خود مائیم!
من و شما و بقیه ی مردم دنیا حتی آزاد نیستیم در مورد بالادستهامون آزادانه نظر بدیم و هر حرفی دلمون خواست بهشون بزنیم..
با شما نیستم _
متاسفانه دائم افکار محدود خودمون رو با اون چیزهاییکه خداوند فکر کرده مقایسه میکنیم..
ما همیشه افکارمون رو با افکار خدا مقایسه میکنیم و دایم در مورد خدا آزادانه سخن میگیم بی آنکه خدا ما رو مجازات عینی کنه
فقط یه لحظه اگه یه انسان رو میذاشتن جای خدا اونقدر از همه جا و همه کس آزرده میشد که قطعا زمین و زمانو به هم میریخت..
همین موضوع نشون میده هیچوقت و هیچوقت انسان ذلیل نمیتونه مثل خداوند فکر کنه..
… بعضی چیزها اصلا نباید بیان بشه..
مثال..
واقعیت اینه که تمام زمین مال همست و هیچ مرزی هم در واقع نداره.. ولی سیاست و افکار اشتباه ما و گفتارهای نا صحیح ما انسانها نقشه ی سیاسی زمین رو ترسیم کرده..
اینجا بهشت نیست .. هیچکس نمیتونه آزاد باشه.. حتی اگه قوانین انسانی هم هر چیزی رو آزاد کنه، باز قانون طبیعت و همین زمین اجازه ی آزادی رو به ما نخواهد داد..
(اینجا بهشت نیست .. بلکه دنیاست)
قبل از موفقیت در هر کاری تفکر لازمه..
بخاطر تفکرات اشتباه چه خون ها که ریخته نشده و چه جانها که بیجهت پایمال نشده ..
جالب بود ولی نه تنها جواب من نبود بلکه هیچ ربطی هم نداشت به قضیه. و یه سری تراوشات ذهنی بود که شخصا حتی یک خطی که نوشتی رو قبول ندارم. چیزی باید بر اساس توصیفاتت وجود داشته باشه که من خودمو جای اون “چیز” بذارم حالا چیز رو شما هر چی دوست داری توصیف کن. اینجا گفتی خدا مثل این که. قبل از نوشتن دیدگاه و ریپلای دعا می کنی خدای شما با خدای من یکی باشه؟
بدترین نوع افرادی که خودشون رو صاحب نظر میدونن افرادی هستن که در مورد خلقت دنیا نظر قطعی صادر می کنن. خودشون میگن انسان آزاد نیست، تفکر ما محدوده و … بعد عقاید دینی مذهبی شخصی الهی خودشون رو فرو در ذهن بقیه می کنن، خواستار حذف مطلب میشن و مجال مطرح شدن ایده های دیگه رو هم نمیدن … / اگر ذهن ما محدوده و توانایی درک جهان و “خدا” و خلقت رو نداریم خودتونم فکت صادر نکنید و نظرات بقیه رو بکوبونین و خواستار حذف مقاله بشین. شما نظریه خودتو بده کارتون به بقیه نباشه. به قول شما انسان محدوده ذهن انسان نمی تونه درک کنه خداوند رو و آزاد نیستیم اما میشینه دو ساعت تحلیل می کنه که جهان شبیه ساز هست یا نیست. این دیگه نهایت بررسی و تحلیله که فقط اینجا ها یافت میشه.
کاش همه یروز معنای آزادی رو درک کنیم
اگه منظور شما اینه که بازیها یه روزی میتونن واقعی بشن اشتباهه.. ولی اگه میگید شبیه به واقیعت بشن بله موافقم . و بنظرم اولین چیزی هم که شبیه واقعیت میشه گرافیک بازیهاست..
اگه قدرتمندها به سرشون نزنه و جنگ هسته ای راه نندازن و زمین رو نابود نکنن و نسل انسان پا برجا بمونه، میشه به واقعی شدن این تفریح امیدوار بود..
ولی نه از این راه .. منظورم اینه که نه با این روشی که در پیش گرفته شده..
یه کامپیوتر فقط میتونه مقدار محدودی امکانات که تو نر م افزارش تعریف شده رو شبیه سازی کنه..
احتمالا اینکار با یه روش درست امکان پذیره ولی با کامپیوتر ها نه..
با سه بعدی ساختن نه..
مگه چند تا فابل گرافیکی چقدر میتونن قدرتمند بشن؟ حتی اگه به ترلیون تعداد کاری که میتونن انجام بدن برسنِ..
ما انسانها هنوز نتونستیم یه پوست پیاز رو از اول تا آخر تجزیه و تحلیل کنیم..
امیدوارم یروز بتونیم
چیزیکه از فکر بلند میشه حتما یه دلیلی داره
ولی دلیلش دقیقا این نیست که اون چیز حتما وجود داره..
اما میتونه بوجود بیاد..
بشرطیکه با قوانین و قواعد جهان هستی جور در بیاد..
وگرنه امکان نداره
اشتباه نکن چندین بار توی کامنت اشاره کردم من هیچ پیشبینی در مورد آینده نمی کنم در مقامی هم نیستم این کار رو انجام بدم نه میگم ما در شبیه ساز قرار داریم نه شبیه واقعیت میشیم و نه میگم خالق ما بازیساز بوده یا نبوده. بحث من اینه شما نمی تونی با عقل ناقص امروزی (منظورم شما نیست منظورم انسان امروزی هستش) بیای ۱۵۰۰ سال دیگه و تکنولوژی های آینده رو با این سطح از یقین قضاوت کنی.
حالا نمی دونم چجوری می تونی ثابت کنی قواعد هستی خودشون در یک شبیه ساز فوق پیشرفته به وجود نیومدن یا حتی به یکی بگیم ثابت کن به وجود اومدن. در هر دو صورت چنین موضوعی قابل تحلیل نیست. اگرچه شبیه ساز بودن دنیا به دور از منطق و در خلاف جهت وجود یک “خدا یا خالق” قرار نداره. خیلی از دانشمندان بر روی نظریات اینچنینی کار می کنن و نظر قطعی هم ندارن البته قسمت نظرات یک سایت کوچیک خیلیا پیدا میشن که نظر قطعی‌ای رو صادر می کنن که یک دانشمند کل عمرش قصد داره بهش برسه.
شما اول خدا رو اثبات کن بعد نظریه بقیه رو رد کن
شو خوش Wink
تمام حقوق این سایت متعلق به گیمفا می باشد.
Copyright© 2021 Gamefa All Rights Reserved

source

توسط funkhabari