تاریکی، اصلی‌ترین عامل وحشت است
ویجیاتو >> فیلم و سریال >> فیلم سینمایی

۲۸ دیدگاه

این که برای تماشای یک فیلم ترسناک به سالن سینما بروید و با حضور تعدادی غریبه در اطرافتان در اتاقی کاملا تاریک بنشینید، احساس عجیبی دارد. تعدادی کمی از فیلم‌های ترسناک در طول روز به نمایش در می‌آیند. اما بعضی آثار از تاریکیِ  زمان شب به‌عنوان نیروی محرکه‌ای برای ترس استفاده می‌کنند.
در بین قطعه‌‌فیلم‌های پیداشده که در تاریکی مطلق ضبط شده‌اند و همچنین اسلشرهایی که قواعد ژانر را به هم می‌زنند، فیلم‌های زیادی وجود دارند که “تاریکی” عامل اصلی وحشت است. اگر مخاطبان به نیکتوفوبیا _ترس شدید از تاریکی_ مبتلا نباشند، بعد از تماشای این فیلم‌ها حتما به دچار خواهند شد!
به‌نظر می‌رسد حتی نام این فیلم یعنی از تاریکی نترس مخاطب را برای تماشای این فیلم به چالش می‌کشد. آن هم فیلمی که از قدرنادیده‌ترین آثار قرن ۲۱ است. فضای فیلم به تنهایی کفایت می‌کند تا مخاطب دچار اضطراب شود.
با این وجود نیمه دوم اثر، به طرز کنایه‌آمیزی، کمی شاد و خوشایند می‌شود که ممکن است عامدانه هم نباشد. مخصوصاً زمانی‌که هویت موجودات آشکار می‌شود. موجوداتی شبیه به پری دندان که حتی ۳۰ سانتی‌متر هم قد نداشتند و فکر این که چنین موجوداتی باعث ترس و وحشت بینندگان در نیمه اول شده‌اند، تقریبا خنده‌دار است. موجوداتی که می‌شد به معنی واقعی کلمه با دادزدن به بیرون انداخت.
از عنوان فیلم کاملا مشخص است که قصد دارد با استفاده از عنصر تاریکی، ترس را ذره ذره به بیننده منتقل کند‌. چراغ‌ها خاموش باعث بروز نیکتوفوبیا درافرادی می‌شود که حتی نمی‌دانستند به آن مبتلااند. فیلم به شکل ناخوشایند و آزاردهنده‌ای زیر پوست تماشاگر می‌خزد و داستانش حول محور زنی‌ است که توسط شبح یک زن دیگر تعقیب می‌شود؛ شبحی با جنگال‌های بلند که او هر بار چراغ‌ها را خاموش‌‌‌‌ می‌کند، ظاهر می‌شود.
با وجود ترسناک بودن این اثر، فیلم کوتاهی با همین نام و محصول سال ۲۰۱۳ که همین فیلم بر اساس آن ساخته‌ شده، بسیار ترسناک‌تر است. محصولی با وحشت خالص و قوی که از ترس ناشی از تاریکی سواستفاده می‌کند. با اینکه این فیلم کوتاه تنها سه دقیقه است و فقط درمورد زنی‌ست که یک لامپ را روشن و خاموش می‌کند، اما نشان می‌دهد که سادگی چقدر می‌تواند قدرتمند باشد؛ به ویژه وقتی که نوبت به فیلم‌های ترسناک می‌رسد.
مرد لاغر یا اسلندرمن به‌عنوان یک بازی آنلاین شروع به‌کار کرد و کل دنیا را در بر گرفت، و چنان پدیده‌ای بود که شخصیت‌ صاحب‌نامش تبدیل به میم شد. بازی “اسلندر: هشت صفحه” به این صورت است که بازیکنان برای جست‌وجوی هشت صفحه از یک کتاب، آن هم در یک جنگل کاملا تاریک، تلاش می‌کنند. دوستان هم‌دیگر را برای شرکت در این بازی ترغیب می‌کردند و این موضوع در اوایل دهه ۲۰۱۰ شبیه به رویدادی گسترده و معروف بود.
اما به پایان رسیدن این بازی نه تنها چیزی نزدیک به غیرممکن است، بلکه باعث می‌شود بازیکنان برای رفتن به هر گوشه از بازی دچار وحشت‌زیادی بشوند و نگران این باشند که ممکن است به آن موجود بی‌سر برخورد کنند.
در فیلمی که از روی آن اقتباس‌شده، تاکید بیشتری بر پیشینه این شخصیت یعنی دزدیدن بچه‌ها شده‌است. چیزی که باعث می‌شود فیلم حتی از بازی‌ها هم آزاردهنده‌تر باشد. با اینکه فیلم مرد لاغر محصول ۲۰۱۸ به اندازه‌ منبع اصلی ترسناک نیست اما هنوز هم بینندگان را، برای مدتی، از پرسه‌زدن در جنگل باز می‌دارد.
وقتی نوبت به سری بازی‌های ویدیویی می‌رسد، تپه خاموش یا سایلنت هیل روایت بهتری نسبت به اغلب فیلم‌های ترسناک دارد. این فیلم اقتباسی  در استفاده از تاریکی موفق عمل می‌کند زیرا یکی از عناصری که به ‌خوبی از بازی‌های ویدیویی اقتباس شد، شهرِ سایلنت هیل بود.
این شهر غرق در مه است و شخصیت‌ها نمی‌توانند فاصله‌ای بیشتر از دو متر مقابل را ببینند. این فضا یکی از قدرنادیده و طاقت‌فرساترین آثار ترسناک‌ روانشناختی دهه ۲۰۰۰ را خلق می‌کند. با اینکه  شخصیت منفی معروف یعنی سر هرمی تا دومین بازی از سری بازی‌های ویدیویی ظاهر نشد، اما در این فیلم، با تمام شکوه پرخشونت‌ و ناموزون‌اش، حضور دارد.
همه‌ انسان‌ها همیشه صداهایی از تکان‌خوردن اشیاء در شب می‌شنوند که دلیلش در آن لحظه مشخص نیست. فعالیت فراطبیعی از همین موضوع استفاده کرده و مجموعه‌ای بالغ بر شش فیلم از دل آن بیرون  کشیده است. فیلم‌های فعالیت فراطبیعی با انتشار هر دنباله، سیر نزولی پیدا کرده‌اند اما فیلم اول یک موفقیت چشمگیر و دور از انتظار بود.
این فیلم باعث شد مخاطبان هنگام تماشای قسمت‌هایی از اثر که قطعه‌فیلم‌های پیدا‌شده روی دور تند نمایش داده می‌شد، با دیدن کوچک‌ترین حرکتی در آن از ترس جیغ بزنند و پاپ‌کورن‌هایشان را به هوا پرتاب کنند. با وجود اینکه فیلم در حیطه‌ی ماوراء الطبیعه بوده و واقعی نیست، اما اولین قسمت از این مجموعه یک احساس وحشت واقعی و شدید، شبیه به وجود هیولایی زیر تخت، ایجاد می‌کند.
این مجموعه هنوز هم از ترساندن مخاطبانی که از تاریکی می‌ترسند، دست برنداشته؛ چرا که هفتمین فیلم هم در مرحله تولید قرار دارد و سال آینده منتشر خواهد شد.
اتفاقات زیادی در فیلم توطئه‌آمیز رخ می‌دهد و در بین فیلم‌هایی که از تاریکی برای ترساندن مخاطب استفاده می‌کنند، این محصول ۲۰۱۰ از بهترین ایده برخوردار است. زمانی که یک زوج فکر می‌کنند خانه‌شان تسخیر شده، دست به اقدامات خطرناک و عاجزانه‌ای می‌زنند که منجر به کاوش شخصیت‌ها در قلمرو فرامادی می‌شود.
هنگامی که آن‌ها وارد این قلمرو می‌شوند کاملا تاریک بوده و تنها چیز قابل تشخیص در آن ظلمات مطلق، پیکرهای عجیب و غریب شیطانی‌ است. حتی پیش از ورود شخصیت‌ها به قلمرو فرامادی می‌توان اهریمن سرخ‌چهره را در گوشه‌ و کنار خانه مشاهده کرد. از آن جایی‌ که کمی طول می‌کشد تا بینندگان به تاریکی عادت کنند، اهریمن به سرعت دیده نمی‌شود و فهمیدن همین موضوع که او تمام مدت آن جا حضور داشته، فضا را بسیار ترسناک‌تر می‌کند‌‌.
فیلم‌هایی که بر اساس تاریکی و با بهرمندی از نیکتوفوبیای مخاطبان ساخته می‌شوند، معمولا موجوداتی نظیر غول یا هیولاهایی از این دست را به میان می‌آورند اما جیغ یک فیلم اسلشر هوشمند است. میزان ترسناک بودن جیغ جای تحسین‌ دارد، چون به همان اندازه که در اصل یک فیلم طنز است، اثری دلهره‌آور هم محسوب می‌شود. فیلم بی‌وقفه آثار اسلشر را به باد تمسخر می‌گیرد در حالی‌ که هم‌زمان مشغول حمایت و دفاع از آن‌هاست.
تنها تعداد کمی از فیلم‌ها می‌توانند در عین وحشت‌زا بودن، خنده‌دار هم باشند اما این فیلم نه تنها یکی از ترسناک‌ترین اسلشرهای دهه ۹۰ محسوب می‌شود، بلکه در دسته آثار دلهره‌آور حمله به خانه هم قرار می‌گیرد چرا که قاتل شبح‌رو در بیرون کمین کرده است. این اثر باعث می‌شود تماشاگران بخواهند به سمت خانه فرار کنند و سریع در رختخوابشان بخزند، آن هم در حالی که تمام لامپ‌ها روشن باشد.
از آنجا که ماجرای سقوط تقریبا به طور کامل در زیر زمین اتفاق می‌افتد، ترس فطری تماشاگران از انزوا را نشانه می‌گیرد. این فیلم ماجرای گروهی از زنان غواص در غارهای زیردریایی را دنبال می‌کند که هنگام گرفتارشدن در تونل‌هایی حاوی موجوادت شیطانی، دچار مشکلات غیرمنتظره‌ای می‌شوند‌.
این فیلم همچنین خفقان‌آور و بسیار تاریک است؛ به حدی که بینندگان مجبور می‌شوند برای سر درآوردن از ماجرای فیلم چشمان خود را تنگ کنند تا بهتر ببینند. از آنجا که تمرکز اصلی بینندگان بر این موضوع است، صحنه‌های ناگهانی ترسناک باعث ترغیب آن‌ها به جیغ‌زدن می‌شود. در این بین با درنظر گرفتن سیرتکاملی شخصیت‌ها و جلوه‌های ویژه‌ی غیرکامپیوتری، سقوط یکی از بهترین فیلم‌های ترسناک دهه ۲۰۰۰ است و کارش را در آزرده کردن مخاطب به‌خوبی انجام می‌دهد.
پروژه جادوگر بلر هم مانند فعالیت‌ فراطبیعی یک پدیده بود، چرا که آن فیلم ترسناکِ ماوراء الطبیعه یکی از اولین آثار در نوع خودش محسوب می‌شد. با اینکه استفاده از تکنیک “قطعه‌فیلم‌های پیدا شده” قبلا هم انجام شده بود، اما این فیلم محصول ۱۹۹۹ بود که باعث محبوبیت آن و بازگرداندنش به جریان اصلی شد.
همان‌طور که در مجله اسکوایر گفته شد، تکنیک فیلم آن‌قدر تازه بود که بسیار از بینندگان باور کردند که این فیلم واقعی است. از طرفی بازاریابی فیلم به نحوی بود که باعث شد مردم فکر کنند این اثر یک مستند است. این بازاریابی یک‌سال پیش از اکران فیلم در سالن‌های سینما و به‌وسیله‌ی ارسال پوسترهایی از افراد گمشده در سراسر آمریکا انجام شد.
در کنار همه این موارد، تنها همین موضوع که بخشی از فیلم به صورت سیاه و سفید در تاریکی شب در جنگل فیلم‌برداری شده، قطعا باعث شده هزاران نفر از بینندگان پس از تماشای آن اقدام به سفارش چراغ شب‌خواب کنند.
خیلی‌ها بر این باورند که بابادوک ترسناک‌ترین فیلم قرن ۲۱ است چرا که ترکیبی از قصه‌گویی ماهرانه به همراه یکی از خلاقانه‌ترین موجوداتی‌ست که تا‌به‌حال در فیلم‌های ترسناک دیده شده.
فیلم در مورد مادری‌ست که هم‌زمان با سوگواری برای مرگ همسر خود، درگیر ترسیدن پسرش از موجود مرموزی به‌نام بابادوک می‌شود. شخصیت بابادوک در فیلم با پرسه‌زدن در تاریکی مخاطبان را به وحشت می‌اندازد و بدون تکیه بر صحنه‌های ناگهانیِ ترسناک، در عوض از ترس و وحشت واقعی استفاده می‌کند؛ همان چیزی که سبب آزار بینندگان می‌شود.
بیشتر بخوانید:

اینقدر ک از قاتل سریال جیغ میترسم از آنابل نمی‌ترسم
تنها فیلم ترسناکی که دیدم دزد عروسک ها بود 😂
فقط توطئه آمیز و بابادوک رو دیدم تو این لیست .
فکر نمی کردم فیلم جیغ اینقدر ترسناک باشه
فیلم های ترسناک با تاریکی گره خوردن بدون تاریکی که نمیشه☺
بعضی فیلمای ترسناک هستن توی روشنایی بودن
مثلا:فیلم نیمه ی تابستان
ولی اون فیلمایی که تو تاریکی جریان داشتن ترسشون به مراتب بیشتره
البته اکثرشون همشون نه
بعضی هاشون هم تو روشنایی بودن
من بابادوک تو سینما دیدم واقعا هم مسخره بود
با اینکه هیچوقت فیلم ترسناک تو سینما ندیدم ولی فکر کنم اصلا حس ترس واقعی رو با هیچ فیلمی بهت نده بخاطر جمعیت انبوه
کامنت ROCKGAMER پاک شد خوشبختانه 🙂
بعضی هاشو دیدم واقعا وحشتناک بودن
البته من که از تاریکی نمیترسم
و راستی فیلم اولی که اسمش بود ▪︎از تاریکی نترس▪︎
فضای ترسناکی داشت و اولاش ترسناک بود اما به مرور تبدیل به یه چیزی میشد که زیاد نمیتونست مخاطب رو به وحشت بندازه
من کلا تو عمرم دوتا فیلم ترسناک دیدم اونم آنابل ۱ و آنابل ۳
من دزد عروسک ها😂
منم اون به اضافه احضار
سقوط خیلی وحشتناک بود
کلا غار تمام ویژگی های ترسناک رو داره تاریک، نمناک، تنگ، تو در تو، حالا آدم های خفاش نما رو بهش اضاهه کن…..
*اضافه درسته*
این غلط املایی بوده برادر
این عضو جبهه غلط گیرانه خودت ناراحت نکن😂
ویل اسمیت حرمت داره نه لذت
برای منم ترکیب چهره شرک و ویل اسمیت چیز عجیبیه🙁😐
عجیب برا یه لحظشه😶
من ترکیب صورت شرک و هیکل هالک رو دیدم😂
الان یکی میاد میگه هالک حرمت داره نه لذت😂
بچشونه😂
من:😐🗡 😐:تو
پ.ن:واقعا حرفت سم و مسخره بودش😐😐😐😐😐😐😐
نه شوخی بود چرا دیس میدی😶
ولی شوخیشم زشته 😐😐
یکی از چندین سیمبیوت مارول
۷ اثر جذاب برای طرفداران

source

توسط funkhabari