از عرش تا فرش
ویجیاتو >> اخبار و مقالات

۳ دیدگاه

برخی از ژانرهای ویدئوگیم، برای مدتی از محبوبیتی فوق‌العاده برخوردارند اما به مرور در هاله‌ای از گمنامی فرو می‌روند؛ آرنا شوترها این روزها گرفتار چنین سرنوشتی شده‌اند.
اجازه دهید سبک آرِنا شوتر را به عنوان یکی از ناشناخته‌ترین شوترهای این روزها، تعریف کنیم تا بفهمیم حقیقتا چه هست و چه نیست. به علاوه، نگاهی به آن‌چه در طول زمان بر آرنا شوتر گذشته است خواهیم انداخت.
Arena به عنوان نوعی شوتر چندنفره، دارای ویژگی‌هایی کلیدی از این قرار است:
آرنا شوترها معمولا اول شخص هستند، اما گاهی به صورت سوم شخص نیز ساخته می‌شوند. عناصر دیگری نیز در آرنا شوترها به چشم می‌خورند، اما عمومی نیستند. حین بررسی سه ویژگی بالا، به عناصر دیگر نیز اشاره خواهیم کرد.
یکی از عناصر آرنا شوترها این است که بازی را با یک لودآوت اولیه شروع می‌کنید، سپس در نقشه به دنبال آپگریدهای گوناگون خواهید گشت تا شانس بیشتری برای زنده ماندن و نیز کشتن دشمنان بیابید. این آپگریدها شامل سلاح‌های جدید، افزونه‌های مختلف که قدرت اسلحه‎‌ها را افزایش می‌دهند و همچنین آیتم‌های سلامتی‌زا هستند.
هنگامی که می‌میرید، تمامی آپگریدهایی که پیش از مرگ کسب نموده‌اید، از بین خواهند رفت و بایستی مجددا از یک کیت پایه شروع کنید. لذا در آرنا شوترها، مردن اتفاقی بسیار ناگوار (ناگوارتر از مرگ در انواع دیگر شوتر) است. به علاوه، آرنا شوترها معمولا بازیکنان را به حمل تعداد معینی سلاح محدود نمی‌کنند؛ لذا قادرید هرچه را که از روی زمین پیدا می‌کنید، بردارید و حمل نمایید! این ویژگی به غایت مفید است، چرا که سبب تنوع در تاکتیک‌های جنگی شما می‌شود. به عنوان مثال، دشمنی را که در نزدیکی شماست، با شاتگان هدف می‌گیرید و به دشمن دورتر، با یک رایفل شلیک می‌کنید. لذا هیچ سلاحی بر سلاح دیگر ارجحیت کلی ندارد.
در شوترهای مدرن نظیر Call of Duty و Battlefield چنین چیزی نخواهید دید. در چنین بازی‌هایی، پیش از شروع نبرد، لودآوت خود را تنظیم می‌کنید و هر بار که می‌میرید، آن را مجددا در اختیار خواهید گرفت؛ البته در نقاطی از نقشه قادرید لودآوت خود را تغییر دهید. همچنین در اکثر شوترهای مدرن اول شخص، صرفا می‌توانید دو سلاح (اصلی و فرعی) حمل کنید.
در مقایسه با شوترهای واقع‌گرایانه، حرکات و جابه‌جایی‌ها در آرنا شوتر بسیار سریع است. از آن‌جا که سرعت حرکت، زیاد و متعاقبا وسایل متعددی برای جابجایی در نقشه فراهم است، نبردها بسیار جذابند.
در آرنا شوترها، صرفا سرعت حرکت کاراکتر شما مطرح نیست بلکه باید از متدهای حرکتی پیچیده‌تر استفاده کنید؛ نظیر استفاده از لانچر راکت برای پرش‌های بلندتر، پریدن برای ممانعت از اصابت گلوله به شما، و استفاده از گراپلینگ برای جابه‌جایی‌های فوق سریع. بدین ترتیب آرنا شوترها گزینه‌های حرکتی متعددی در اختیار شما قرار می‌دهند.
همچنین مدت زمان موسوم به Time to Kill (زمان لازم برای کشتن دشمن با شلیک‌های ممتد، که ارتباط نزدیکی با نرخ آتش اسلحه دارد) در آرنا شوترها بیشتر از سبک‌های اکشن دیگر است؛ بدین ترتیب که بر خلاف بازی‌های دیگر که دشمنان با اصابت تعدادی کمی گلوله از پای در می‌آیند، در آرنا شوترها پس از تیر خوردن امکان کمی جابجایی و گریز از مهلکه دارید لذا شانس بقای شما بالقوه فراهم می‌گردد.
ضمنا بازیکنان در آرنا شوتر معمولا تمایل کمتری به بهره‌گیری از سلاح‌های Hitscan دارند و بیشتر از اسلحه‌های Projectile (پرتابه‌ای) استفاده می‌کنند. Hitscan سلاحی است که بلافاصله پس از شلیک، دشمن را مورد اصابت گلوله قرار می‌دهد (نظیر اسنایپ رایفل) اما در مقابل، تیر رها شده از سلاح پرتابه‌ای (نظیر تیر و کمان) پس از طی زمانی مشخص و فاصله‌ای معین ممکن است به دشمن اصابت کند (یا نکند) لذا حین استفاده از آن، بایستی حرکت آتی دشمن را پیش‌بینی کنید؛ این از مهارت‌های ضروری برای بازیکنان آرنا شوتر قلمداد می‌شود.
یکی از اصلی‌ترین نقاط تمایز آرنا شوترها از دیگر سبک‌های تیراندازی، طراحی خاص نقشه‌های آن‌هاست. نقشه‌های آرنا شوترها برگرفته از مکان‌هایی واقعی نیستند، بلکه صرفا همچون صحنه‌ای برای نبرد طراحی شده‌اند؛ چیزی شبیه به یک استیج تئاتر. لذا ممکن است پرتال‌هایی پیچ در پیچ را در قلعه‌ای قرون وسطایی ببینید که در واقعیت کاملا بی‌معناست.
به دلیل سیستم لودآوت مبتنی بر آپگرید، بایستی نقشه را تماما تحت کنترل خود درآورید تا اولا بتوانید با بهره‌گیری از تاکتیک‌های حرکتی و آپشن‌های مخصوص حمل و نقل، به مکان‌هایی از نقشه که حاوی آپگریدها هستند دست یابید و ثانیا متوجه حرکت دشمنان به سمت مکان‌های حاوی آپگریدها شوید و از آن جلوگیری کنید. لذا اگر بر نقشه تسلط یابید، قادرید در صدر لیست برترین بازیکنان نبرد جای بگیرید.
به عبارتی می‌توان گفت در آرنا شوترها، صرفا مهارت تیراندازی تعیین‌کننده میزان شانس شما در پیروزی نخواهد بود بلکه فاکتورهایی چون جای‌گیری مناسب، نقشه‌خوانی، جابجایی‌های به موقع و… نیز اثرگذارند.
آرنا شوترها در اواخر دهه ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ در اوج به سر می‌بردند. در سال ۱۹۹۹ شاهد انتشار Quake III Arena و Unreal Tournament بودیم که هر دو از عناوین مهم در این ژانر به شمار می‌آمدند. البته بازی‌هایی چون Doom 1993 و Quake زمینه‌ساز آرنا شوترها بودند اما Quake III Arena و Unreal Tournament اولین بازی‌هایی در ژانر آرنا بودند که به طور خاص روی بخش چندنفره تمرکز داشتند.
اما در اواسط دهه ۲۰۰۰، آرنا شوترها شروع به محو شدن کردند؛ البته هنوز هم طرفدارانی از گوشه و کنار دنیا دارند که از آرنا دل نمی‌کنند، همچنین برخی از شوترهای مستقل و نه چندان شناخته شده نظیر Reflex Arena، بخش چندنفره Doom 2016 و دنباله آن به نام Doom Eternal سعی در زنده نگه داشتن ژانر آرنا در روزهای سقوط آن داشتند اما هیچ‌کدام قادر به ایستادن در برابر تقدیر آرنا شوترها نبودند.
چرا این اتفاق رخ داد؟ به طور خلاصه، انتظارات از بخش چندنفره دستخوش تغییر شد.
سری بازی‌های Call of Duty همگی دارای بخش چندنفرهبودند اما Call of Duty 4: Modern Warfare که در سال ۲۰۱۷ عرضه شد، با ارائه مجموعه‌ای از عناصر جدید، به یکباره معادلات قبلی را بر هم زد.
مهم‌ترین ویژگی‌های بخش چندنفره Call of Duty 4: Modern Warfare، سیستم پیشرفت به سبک RPG بود که به بازیکنان به ازای تکمیل اهداف و کسب تجربه، امتیاز می‌داد و با افزایش سطح شما در بازی، سلاح‌ها و تجهیزات بیشتری را در اختیارتان می‌گذاشت که به کمک آن‌ها قادر به تهیه لودآوت مناسب خود بودید؛ چنین چیزی در آرنا شوترها سابقه‌ نداشت. امروزه تقریبا تمام شوترهای آنلاین از این سبک پیروی می‌کنند و به پیشرفت‌هایی در خصوص بهبود این سیستم دست یافته‌اند. در این سیستم کارآمد، حتی اگر به دنبال کسب پیروزی نیستید، می‌توانید برای باز کردن قفل تجهیزات و سلاح‌های جدید تلاش کنید.
ارتقاء سطح در آرنا شوترها کاملا مبتنی بر میزان مهارت شماست؛ آرنا شوترها تا زمانی که پیشرفت نکنید، دست و دلباز نخواهند بود. لذا اکثر کسانی که هنوز از بازیکنان این ژانر به شمار می‌آیند، بسیار حرفه‌ای هستند. این برای مبتدیان به هیچ عنوان خوشایند نیست.
قطعا بازی در مقابل حرفه‌ای‌ها و بارها و بارها شکست خوردن از آن‌ها، جذاب و باب میل کسی نیست. لذا بازیکنان معمولا به دنبال بازی‌های دیگری می‌گردند که در آن هرکسی، با هر سطح تخصص و امکانات، تا حدی شانس بقا و حتی پیروزی داشته باشد. شوترهای جدید نظیر انواع بتل رویال، اینگونه هستند و با پخش کردن آیتم‌ها و تجهیزات تصادفی در نقاط مختلف نقشه نبرد، تا حدی به همه شانس پیروزی می‌دهند.
البته استثناهایی نیز وجود دارد؛ به عنوان مثال، Overwatch و Rainbow Six Siege با این که جزء ژانر آرنا محسوب نمی‌گردند اما همانند دیگر بازی‌های این سبک، سیستم پیشرفت رقابتی دارند؛ بدین معنا که تا زمانی که بهتر نشوید، هدیه‌ای در کار نخواهد بود!
بنابراین با در نظر گرفتن سلیقه جمعی بازیکنان، ژانر آرنا شوتر با ایجاد تعادل در این زمینه، بصورت همزمان قادر به راضی نگه داشتن بازیکنان حرفه‌ای خود و ایجاد انگیزه در بازیکنان مبتدی و متعاقبا کسب موفقیت در بازار خواهد بود.
اکنون که با خصوصیات این ژانر و دلایل محبوبیت و سپس نزول آن آشنا شدید، بایستی بدانید آرنا شوترها، چه اصیل و چه تغییر یافته متناسب با نیازهای روز، همواره مخاطبانی خاص دارند؛ مخاطبانی که سبب شده‎‌اند ژانر آرنا با گذر زمان از بین نرود. اگر عاشق نقشه‌های پر جنب و جوش و نبردهای سریع و تاکتیکی هستید، آرنا شوترها را دوست خواهید داشت اما بدانید که ورود به آن‌ها آسان نیست.
اگر به این ژانر علاقه دارید و از طرفداران یا بازیکنان این سبک جذاب به شمار می‌آیید، لطفا نظرات خود را با ما و کاربران ویجیاتو به اشتراک بگذارید.
بیشتر بخوانید:
مدرسه خوش میگذره ؟
پ.ن:همگی دیس بدید وگرنه می ر… به مدرسه ها 😡🔪🗡️
معلومه خیلی عصبی هستی و خسته😐😂
اون عقبیا حال میکنن؟

وقتی سریال سیاوش با فیلم به رنگ خدا ترکیب می‌شود

source

توسط funkhabari