instagram gamefa
telegram gamefa
telegram
Google News
با توجه به این که به تاریخ عرضه‌ی عنوان موردانتظار Elden Ring نزدیک هستیم، جمعی از اعضای استودیو‌های سونی از باس‌های مورد علاقه خود در سری سولز سخن گفتند. 
جمعی از توسعه‌دهندگان استودیوی‌های نام‌آشنایی مانند سانتامونیکا (Santa Monica)، بند استودیو (Bend Studio)، ناتی‌داگ و اینسومنیاک (Insomniac) در مورد باس‌های موردعلاقه‌ی خود از سری عناوین سولز صحبت کردند.
لازم به ذکر است که سایت Playstation Blog باس‌های انتخاب شده این توسعه دهندگان را در لیستی جمع‌آوری کرده و آن را منتشر کرده است. جالب است بدانید که به عقیده‌ی Hidetaka Miyazaki، باس Old Monk از عنوان تحسین شده‌ی Demon Souls برترین باس سری سولز به شمار می‌رود و معاون مدیریت ارتباطات استودیوی اینسومنیاک یعنی آقای توماس هارت (Thomas Hart) نیز چنین عقیده‌ای دارد.
جالب است بدانید که آقای هارت در دومین باری که با این باس مبارزه کرد با حرکات جدیدی روبه‌رو شد و برای پیدا کردن راه شکست این باس مجبور شد در گوگل به دنبال راهنما و راه‌حل بگردد. اگر Demon Souls را تجربه کرده باشید، به یاد می‌آورید که باس Demon Monk در اصل یک پلیر واقعی بود که با شما مبارزه می‌کرد. هارت در این مورد توضیح داد:«هنگامی که متوجه شدم Demon Monk یک پلیر واقعی است و با یک کامپیوتر مبارزه نمی‌کنم بسیار متعجب شدم!»
باس فایت مورد علاقه‌ی آرتیست تکنیکال استودیوی بند یعنی آقای تاکر کول (Tuker Cole) ، Nameless King از بازی Dark Souls 3 بود. او نبرد خود با این باس را، مبارزه‌ای “فوق‌العاده” و “پر از مجازات‌های سخت” توصیف نمود. او در این مورد توضیح داد:«شکست دادن این باس مهارت زیادی می‌طلبید و همچنین شکست دادن او در بالاترین نقطه‌ از قلمرو Lotheric احساس افتخار بسیار خوبی را القا می‌کند.»
به عقیده‌ی ایوانا لیتشواگر (Ivanna Liittschwager) که در استودیوی سانتامونیکا به عنوان طراح محیط عمل می‌کند،  Lady Maria از عنوان تحسین شده و محبوب Bloodborne چالش‌برانگیز‌ترین و زیباترین باس از دیدگاه اوست.
مبارزه با Lady Maria مانند یک رقص می‌ماند، در فاز اول او با حملات سریع خود مخاطب را همراهی می‌کند و در فاز دوم با حملاتی سریع‌تر و با بردی بیشتر پلیر را به چالش می‌کشد، سپس در فاز سوم به واسطه‌ی خون و آتش مبارزه می‌کند و با یک جاخالی اشتباه کشته می‌شوید، تجربه‌ی اولین مبارزه با او بسیار لذت‌بخش بود.
سرپرست بخش روایی ناتی‌داگ (Naughty Dog) یعنی آقای جو پتینتای (Joe Pettinati) برترین باس از دیدگاه او، Guardian Ape از بازی Sekiro: Shadow Dies Twice بوده است.
موضوعی که باعث می‌شود من این باس را دوست داشته باشم نحوه‌ی طراحی انیمیشن‌های حرکت آن در فاز اول است. سپس در فاز دوم همه چیز تغییر می‌کند و شما با هیولایی مبارزه می‌کنید که نیمی مار و نیم دیگری از آن به یک رقاص باله شباهت دارد. خروج یک هزارپا از گردن این هیولا، بعضی چیزها را توضیح می‌دهد، شما در حال مبارزه با حشره‌ای هستید که درون بدن یک هیولای دیگر زندگی می‌کند. هیچ کاتسین و نوشته‌ای این مسئله را روایت نمی‌کند و تمامی این اطلاعات توسط طراحی بصری باس روایت می‌شوند.
برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.
اعضا سانتامونیکا هروقت تونستن توی ریبوت سری گاد دو باسه خوب بسازن ( تنها باس خوب گاد ۲۰۱۸ بالدر) اونوقت راجب بهترین باس های تاریخ اظهار نظر کنن
اینا اصن تو سطحی نیستن راجب باس های سری سولز حتی فکر بکنن چه برسه این که نظر بدن😹😹😹😹😹😹😹😹😹😹😹
خیخیخیخیخی اعضای سانتامونیکا چقدر بیکار اند بیان حرف های تو رو گوش کنند😹😹😹😹😹😹
میدونی دا گاد همونی که نبود متاش از کل سری سولز بالاتره 😹😹😹😹😹😹
لطفا طنز نگو😹😹😹😹😹
خب متاش بالاتر باشه كه چي؟؟؟ بازی عامه‌پسندتریه صددرصد متاش بالاتر از سولز میشه ولی حالا که بالاتر شده چی نتیجه میگیری؟؟؟؟اینکه همه‌ی دنیا یکصدا بگن ما گاد رو بیشتر از سولزبورن‌ها دوس داریم؟؟؟؟؟؟؟؟
تنها باس خوب بازی بالدر؟
قیافه اژدهای تو بازی بعد شنیدن حرفات 🤨🤨😕😕
ریبوت این بازی شبیه نسخه اول گاد بوده و باس هاشم مثل اون بازی کم بوده.. نسخه دوم از اسمش هم پیداست قراره کلی باس بکش بکش کنیم
اژدها که واقعا باس خوبی نبود
حتی یک دهم پتانسیلش هم نبود و صرفا یه کاتسین قابل بازی بود
نسخه ۲۰۱۸ به دلیل ریبوت شدن سری و تغییر همه جانبه بازی حتی هسته مرکزیش باعث شد ک اعضا سانتامونیکا ب دلیل کمبود وقت نتونن رو طراحی نه تنها باس ها بلکه حتی enemy وقت کافی بذارن و رگنوراک چهار سال فاصله داره با نسخه قبلی و چون پایه و اساسش ادامه نسخه قبلی هستش تو این نسخه مطمئنا شاهد طراحی فوق‌العاده باس ها و مراحل و انمی ها خواهیم بود
البته من دارم وقتمو تلف می‌کنم هدف شما معلومه از کامنتت
پس تو با چه سطح از تجربه بازیسازی داری در مورد سانتامونیکا نظر میدی؟ 🤔🤔🤔
والا تا جایی که من اطلاع دارم گادو با باس‌هاش میشناسن
سانتامونیکا اظهار نظر نکنه ، نمیدونم باید کدوم استدیو در مورد باس‌ها باید اظهار نظر بکنه
البته تو یه هیتری ، کاریش نمیشه کرد
کمبود جلب توجه داری دیگه
خوشحال باش که ریپ خوردیو به هدفت رسیدی
گاد ۲۰۱۸ باس تعریفی نداشت، یکی دوتا باس جدا داشت بقیه یا یه حالت معمایی داشتن یا ری‌اسکین یکی از اون دوتا باس بودن
جواب کیو میدید؟
اینا نه طرفدار سری لوزن نه طرفدار گاد
همون مایکروفن نماها هستن که اصلا دسترسی به گیم ندارن و با چندتا آکانت تو سایت میچرخن و منتظر ترول کردن هستن.
@مسترچیپس
کاملا با حرفتون مخالفم! سازنده‌های گادآو وار ۲۰۱۸ درک بسیار بالایی از باس‌های خوب دارن و کاملا بلدن که چطوری باید باس بسازن! مووسِت باس؟ طراحی‌های متفاوت؟ داستان باس؟ این چیزا که باسِ خوب نمیسازن! چیزی که یه باس خوب میسازه تنوع رنگ هست و گاد آو وار ۲۰۱۸ تا دلتون بخواد تنوع رنگ داره! تو بازی ترول سیاه هست، زرد هست، قرمز هست، قرمزِ پر رنگ هست، خاکستری هست و حتی یه ترول هم به رنگ مورد علاقه من یعنی آبی هست! باورتون نمیشه که وقتی من داشتم بازی رو میرفتم و دیدم یه ترول به رنگ مورد علاقه من داخل بازی هست چقدر خوشحال شدم! سازنده‌های این بازی موقع ساختن باس‌ها کاملا میدونستن که دارن چیکار میکنن و برای همین یه باس ترول رو با ۱۰ رنگ مختلف توی جاهای مختلف بازی گذاشتن و به همه سلیقه‌ها احترام گذاشتن؛ پس لطفا نگید سازنده‌های گاد آو وار ۲۰۱۸ بلد نیستن باس خوب بسازن! شما فقط قدرت درک مفاهیم عمیق این شاهکار رو ندارید و توی گذشته گیر کردید و یه هیتر هستید و برای همین از بازی ایراد میگیرید! البته یه انتقاد به بازی وارده، رنگ مورد علاقه یکی از دوست‌های من صورتی هست ولی ترولی به اون رنگ داخل بازی نیست! یعنی چه واقعا؟! یعنی سازنده‌های این بازی به دوست داران رنگ صورتی احترام نمیذارن؟! واقعا این کارشون زشت بود ولی امیدوارم در نسخه بعدی یه ترول صورتی هم داخل بازی باشه تا دوست من خوشحال بشه.
با اینکه گاد او وار 2018 یکی از برترین تجربه هام بوده ولی واقعا با باس هاش زیاد حال نکردم به جز کویین والکری.حتی بالدور هم زیاد لذتی برام نداشت ولی خب کارکترش رو خیلی دوست داشتم.در عوض بنظرم گاد راگناروک سیل عظیمی از باس های بی نظیر و حماسی مثل گاد او وار 3 قراره داشته باشه.اما در کل از نظر طراحی باس فایت طبق نظر شخصی خودم هیچ سازنده ای حتی نزدیک میازاکی نشده که حتی یه مینی باس مث چپرا دیمن اونطوری دمار از روزگار آدم میاره
الدن رینگ:لایک
گاد.رگناروک:دیس
ممتنع نداریم سید؟
چرا هیچ کدوم سراغ دارک سولز ۱ نرفتن بیشترین باس فایت خفن همین بازی داشت four king ,آرتوریاس ،مانوس ،Gwyn…. در بلادبورن هم Ludwig از همه خفن تر بود ….در دارک سولز دو هم Ivory king مخصوصا محیطش عالی بود دیمن سولز هم که باس فایت درست و حسابی نداشت دارک سولز ۳ هم که برای من باس فایت هاش اصلا جالب نبودن
اتفاقا سولز یک اکثر باس هاش از نظر گیمپلی خیلی ضعیف تر هستند نسبت بازی های بعدی فرامسافت (حرکاتشون ساده هست و پیچیدگی ندارن movement و انیمیشن هاشون هم ضعیف تره نسبت به بازی های بعدی سری) ،سولز سه هم باس های خفن زیاد داره مثل slave knight و soul of cinder و twin princes و …
شخصا باس مورد علاقه من در عناوین فرام سافتور لودویگ هست.
فاز اول این باس مبارزه با قهرمانی هست که شکوه خودش رو از دست داده و تبدیل به هیولایی کریه شده. ظاهر باس، صداگذاری، حرکات و حتی محیط مبارزه، همه و همه جوری طراحی شدن که لودویگ رو به عنوان یه موجود رغت‌‌ انگیز به تصویر بکشن. داستان لودویگ و آرتوریاس به شدت شبیه به هم دیگه هستن؛ بصورت خلاصه میشه گفت که هر دو شخصیت قرمانان با شکوهی بودن که در آخر گرفتار چیزی میشن که سعی در نابود کردنش داشتن. فاز اول لودویگ به قدری خوب هست که اگه مبارزه با این باس فقط همون فاز اول بود هیچ مشکلی بوجود نمیومد؛ ولی اگه این اتفاق میوفتاد دیگه لودویگ چیزی فراتر از “آرتوریاسِ بلادبورن” نمیبود و برای همین فاز دوم وجود داره.
وقتی که جون باس به نصف برسه، یه کاتسین پخش میشه که در اون لودویگ شمشیرش رو دوباره میبینه و همین اتفاق کافیه که عقلانیت این شخصیت، لا‌اقل برای مدتی کوتاهی بهش برگرده و فاز دوم این باس میشه یه مبارزه به یاد موندنی با لودویگی که دوباره شکوه از دست رفته‌اش رو بدست آورده و برای آخرین بار مثل یک قهرمان میجنگه. برخلاف فاز اول که سعی میکرد لودویگ رو به عنوان یه موجود کریه و رغت انگیز نشون بده، فاز دوم سعی میکنه لودویگ رو به عنوان یه جنگجوی باشکوه به تصویر بکشه؛ در این فاز از راه رفتن روی چهار دست و پا خبری نیست و لودویگ روی دو پای خودش می‌ایسته؛ دیگه از حرکات حیوانی مثل جفتک انداختن خبری نیست و لودویگ با شمشیر خودش میجنگه؛ دیگه از صداهای حیوانی و هیولا مانند خبری نیست و لودویگ موقع حمله کردن فریادهای جنگی سَر میده؛ دیگه از موسیقی ترسناک و تنش آور فاز اول خبری نیست و در این فاز یه موسیقی باشکوه پخش میشه. تقریبا هر کاری که فاز اول این باس انجام داد در فاز دوم برعکس میشه و ترکیب همه و همه این چیزها یه مبارزه به یاد موندنی رو رقم میزنه.
واقعا همه چیز این مبارزه عالیه و جواب میده! داستان، موسیقی، طراحی، مووست و فاکینگ مونلایت گریت‌سورد! به نظر من لودویگ یه باس ۱۰ از ۱۰ هست! من واقعا هیچ مشکلی در این باس نمیبینم و همه چیز این باس به بهترین شکل ممکن پیاده سازی شده! حتی دوربین این باس هیچ مشکلی نداره و در بازیهای فرام سافتور این قضیه واقعا نادر هست! همه و همه این نکات باعث میشن که به نظر من لودویگ بهترین باس بازی‌های فرام سافتور باشه.
چرا فقط استودیو ها سونی😐
یعنی بازی ها فرام سافتور فقط استودیو ها سونی طرفدار داره؟؟؟
شما هم به‌همون چیزی فک میکنید که فک میکنم؟؟
خب چون بلاگ پلی‌استیشن این گزارشو کار کرده
توقع نداری که از فیل اسپنسر بپرسه!!
در مورد قسمت دوم کامنتت
دست‌های پشت پرده((مافیای سونی))!
🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣
ایولا
عه.
من دقت نکردم خود پلی استیشن بلاگ گزارش داده.
حواسم رفت جای دیگه
قبل اینکه خیال‌ پردازی بکنی
سونی قبل خرید‌ فرام سافتور باس کل کمپانی کادوکاوا‌رو بخره ک خب طبیعتا نمیشه پس خیال پردازی نکن
با اختلاف بهترین باس فرام سافتور owl father هست بعد از اون Isshin و nameless king هستن و وجه اشتراک این‌ها بار احساسی مبارزه است، تو مبارزه با owl ارتباط پدر و پسری و استاد و شاگردی به وضوح حس میشه و تو مبارزه با isshin تو در واقع داری از اربابت در برابر قویترین جنگجویی که می‌شناسی محافظت می‌کنی و ارتباطی با شخص Isshin برقرار کردی هم تو یه سمت دیگه و nameless king که به احتمال زیاد آخرین بازمانده دوران اولین لردهاست کسی که با اعمال Gwyn مقابله کرد و به همین دلیل همه‌چیز حتی اسمش رو از دست داد و تو حاصل کارهای Gwyn اومدی که آخرین چیزایی که براش مونده(جونش و دوستش) رو ازش بگیری
از نظر من گنچیرو و ایشین
نکته اصلی ، شکوه و عظمت و درعین حال زیبایی و ظرافتی هست که در اکثر مبارزات سولزبورن وجود داره….مگه میشه با “دختری زیبا از خاندانی سلطنتی” که امروز بصورت هیولایی رعنا!،و تحت نام Dancer در برابرتون رقص مرگ رو به نمایش میگذاره مبارزه کرد و اون رو تحسین نکرد ؟ مگه میشه شکوه لحظه رویارویی با Nameless King پر غرور ، فرزند رانده شده گوئین رو از یاد برد در حالیکه سوار بر اژدهای وفادار ش به سوی،شما میاد ؟ مگه طراحی شگفت انگیز باس Prince lothric رو میشه نادیده گرفت ، از خدایان لاثریک که علیه تقدیرش طغیان کرد و در کنار برادر قدرتمندش به نظاره تکثیر تاریکی پرداخت؟ اونهم در حالیکه با بدنی فلج و سوار بر دوش lorian شما رو به مبارزه مرگ دعوت میکنه؟ ….آرتوریاس ، گوئین ، مانوس پدر تاریکی ، پانتیف ستمگر یا همون سالیوان با گذشته حیرت انگیزش ، فریده و فادر اریاندل و……اوووووف….لعنتی همه شون زیبا هستند……مبارزه با Abbys watchers با اون موسیقی دیوانه کننده و زیباش و اخرین باس در دنیای Ringed city یعنی Slave knight Gael , بنظرم هرگز فراموش شدنی نیستن….و هرچی بیشتر فکر میکنم باز هم این لیست طولانی تر میشه…..فقط نمیدونم چطور میشه این حجم از زیبایی و شکوه و حماسه رو دید و لذت نبرد ؟؟؟؟
چه لذتی داره وقتی میبینی جمعی از بهترین بازیسازای دنیا از سازنده ی مورد علاقت و بازیاش تعریف میکنن.اگه میخواین به نبوغ میازاکی در عرصه جزئیات ایمان بیارید یه سر به چنل یوتوب vaatividya و اگرم میخواید هنرش در عرصه طراحی گیم پلی رو ببینید یه سر به چنل یوتوب ongbal بزنید
باس slave knight gael خیلی سخت و زجر اور بود شکست دادنش و داستان غم انگیزی پشت کاراکترش بود. ولی این نکشتن midir هنوز به دلم مونده دیوانه وار سخت بود راهی هست بشه شکستش داد؟
بهترین باس ها از نظر من
ارتوریاس و فور کینگ از دارک یک
نیملس کینگ . سول او سیندر . دارک ایتر میدیر . Gael . ابیس واچر . از دارک ۳
لیدی ماریا . گرمن . لودویگ . اورفان او cos از بلاد بورن
ایشین . گاردین ایپ . فادر owl از سکیرو
دیمن سولز هم بازی نکردم نظری راجع بهش ندارم
دارک سولز ۲ هم به نظرم باس به یاد موندنی نداره ( نظر شخصی )
البته باس fume knight در نسخه دوم بنظرم یکی از باس های به یاد ماندنی بود چرا که بسیار سرسخت بود و داستان زیبایی هم داشت. اما بطور کلی در مورد نسخه دوم باهاتون موافقم. نسخه دوم یک بازی خوب بود اما به هیچ وجه یک دارک سولزخوب نبود. و خب عدم حضور میازاکی باعث شده بود که روح موجود در اثارش رو در نسخه دو شاهد نباشیم. بخصوص نقطه ضعف بزرگش کنار گذاشتن انیمیشن هایی بود که هسته اصلی مکانیکها و انمیمشین های حرکتی در دیمن سولز و نسخه اول و سوم و حتی بلادبورن رو تشکیل میداد و متاسفانه بجای اون از انیمیشنهایی استفاده کردند که حتی از زمان خود بازی هم بسیار عقبتر بود و نتیجه ش شد حرکتها و دویدن ها و مبارزه های بسیار خشک و سنگین و از نظر بصری زمخت و زشت. دارک سولز دو همیشه برای من مثل یک حسرت باقی میمونه چرا که میتونست خیلی بهتر باشه. و خب اگر به انواع و اقسام دسته بندی های کل سری سولزبورن نگاه کنیم بدون استثنا و تقریبا در همه موارد نسخه دوم در اخر لیست قرار داره و به نوعی ضعیفترین نسخه کل سری محسوب میشه گرچه هستند گیمرهایی که شاید این نسخه رو بیشتر دوست داشته باشن و خب سلیقه ها متفاوته و نظرها محترم.
دوستای گلم شما سیاست این کارو نمیدونید این کار سونی برای خود شیرینی بوده برای اینکه الدن رینگ داره میاد گیمرای زیادی به سمتش برن میپرسین چه نفعی برای سونی داره باید عرض کنم که این کار سونی دلیل داره برای اینکه فرام براشون بازی انحصاری بزنه یه چیز دیگه در کل کلا خودشیرینی بوده برای فرام هر چند الدن رینگ نیاز به این خودشیرینیا نداره چون عشقه عشق
تمام حقوق این سایت متعلق به گیمفا می باشد.
Copyright© 2022 Gamefa All Rights Reserved

source

توسط funkhabari