تلاش برای تسلیم نشدن
اگر به لیست بازی‌های سال ۲۰۲۲ توجه می‌کردیم، بدون شک همگی موافق این موضوع بودیم که اثر موردانتظار From Software یعنی Elden Ring سخت‌ترین بازی سال خواهد بود. از آنجایی که آثار قبلی این استودیو، بازی‌های دشواری بودند قابل حدس است که الدن رینگ نیز به مانند دیگر بازی‌ها اثری سخت باشد. ۳ هفته تا انتشار این بازی باقی مانده اما در همین مدت، بازی دیگری منتشر شد که میزان سختی‌اش این روزها بسیار مورد بحث قرار گرفته است.
بازی سیفو اثر استودیوی Sloclap یک بازی مستقل است که این روزها بسیار مورد توجه قرار گرفته است. سیستم شکست خوردن در بازی به همراه گیم‌پلی جذاب و طراحی مبارزات از نکات مورد توجه بازی به حساب می‌رود. اما بازیکنان با تجربه سیفو متوجه شده‌اند که این بازی برخلاف نمایش‌ها، چندان بازی آسانی نیست. پیروزی در مبارزات نیازمند مهارت بالای بازیکن است. از طرفی شکست خوردن در بازی باعث افرایش سن کاراکتر می‌شود. مسئله‌ای که تا حدودی روند بازی بازیکنان را تحت تاثیر خودش قرار می‌دهد.
به گزارش وبسایت The Gamer سازندگان بازی به همراه کد بررسی، راهکارهایی برای عبور از مراحل را برای منتقد سایت فرستادند تا روند بررسی بازی با مشکل روبرو نشود. حتی برخی از نقد‌های بازی نیز به سخت بودن این اثر اشاره کردند و برخی آن را یک نکته‌ی منفی دانستند. این اولین بار نیست که برای یک بازی این اتفاقات رخ می‌دهد. سال گذشته و با بازی Returnal نیز حاشیه‌هایی پیرامون سختی بیش از حد بازی مطرح شد.
اما چرا عده‌ای سخت بودن یک بازی را یک نکته‌ی منفی می‌دانند. آیا واقعا این مسئله یک ایراد بزرگ برای بازی محسوب می‌شود. در این مقاله قصد داریم تا جنبه‌های مختلف این مسئله را مطرح کنیم و ببینیم چرا منتقدان و بازیکنان واکنش‌های متفاوتی نسبت به این مسئله دارند:
بازی‌های سخت در چند سال گذشته کم نبودند. در سال‌های دورتر، عموما بازی‌های استودیوی فرام سافتور به عنوان تنها نماینده‌ی بازی‌های سخت عرضه می‌شدند اما این روزها تعداد عناوینی که سولزلایک هستند نیز زیاد شده‌ است. البته که بازی‌هایی مثل سیفو و Returnal سولزلایک نیستند اما مراحل‌ بازی‌ها طوری طراحی شدند که گذر از آن‌ها آسان نخواهد بود.
اما تفاوت‌هایی بین عناوین فرام سافتور و دیگر بازی‌ها وجود دارد. در حال حاضر بازیکنان به طور کامل با آثار فرام سافتور آشنا هستند؛ آن‌ها می‌دانند که الدن رینگ قطعا بازی دشواری خواهد بود. دیگر همگی با فرمول این استودیو و ساخته‌های هیدتاکا میازاکی آشنا هستند. اما این انتظارات در برابر دیگر بازی‌ها صدق نمی‌کند. نمایش‌های بازی‌ سیفو، جذاب بودن حرکات کنگ‌فو در این بازی را نشان می‌داد. عاشقان آثار شرقی قطعا شیفته مبارزات این بازی شدند. اما هیچ‌کس تصورش را هم نمی‌کرد که پیروزی در مبارزات به این اندازه پیچیده و سخت باشد.
هر بار که چنین بازی‌هایی عرضه می‌شوند، واکنش‌ها نسبت به سختی بازی‌ها متفاوت است. عده‌ای می‌گویند «سختی بازی‌ها یک ایراد بزرگ است، چون اثر غیر قابل بازی می‌شود» بعضی‌ها میگویند «این عنصر اصلی بازی است و دیدگاه سازنده رو نشان می‌دهد». این واکنش‌ها، پس از انتشار بازی Celeste نیز رخ داد. بازیکنان در ابتدا این بازی را غیرقابل بازی می‌دانستند اما برخی می‌گفتند که با پیشروی در بازی، تجربه آن لذت‌بخش و آسان می‌شود.
در باب سیفو اما نمی‌توان این دیدگاه را وارد دانست. سیفو به صورت کلی یک بازی دشوار است. به طوری که باعث شده تا بعضی از منتقدان آن را یک ایراد بدانند. اما در قبال سختی الدن رینگ، شاید منتقدان این مسئله را یک نکته‌ی مثبت در نظر بگیرند. چه تفاوتی در اینجا وجود دارد.
تمام واکنش‌هایی که مطرح کردیم درست است. این مسئله که سختی بازی ممکن است آن را به یک اثر غیرقابل بازی تبدیل بکند درست است. یا اینکه اگر سازنده دیدگاه خاصی به یک موضوع دارد، می‌تواند درجه سختی بازی‌اش را بالا ببرد. البته که تمامی بازی‌ها باید قابل بازی باشند اما شاید بعضی از آن‌ها، مخاطبان خاص خود را داشته باشند. به مانند سری دارک سولز که توانسته جمعیت وسیعی از بازیکنان را مجذوب خود بکند اما عده‌ای هم هستند که ابدا از این سری بازی خوششان نیامده است.
مخاطبان سیفو به طور مشخص، عاشقان هنرهای رزمی هستند. سیستم Game Over بازی طوری طراحی شده که نمی‌تواند نظر تمامی بازیکنان را جلب کند. البته که سختی بازی نیز دلایلی خاص خود را دارد. داستان بازی سیفو درباره انتقام است. کاراکتر اصلی بازی، زندگی خودش را وقف انتقام می‌کند. به همین دلیل سیستم افزایش سن در بازی به وجود می‌آید. یا در بازی ریترنال، منطق داستانی ایجاب می‌کند تا پیشروی در بازی سخت باشد. بازیکن درگیر یک حلقه تکرار می‌شود و اتمسفر، سیستم داخل بازی را به وجود می‌آورد. در بازی‌های دارک سولز نیز منطق داستانی برای دشوار بودن آن وجود دارد.
اگر در هر یک از بازی‌های ذکر شده درجه سختی‌های مختلف قرار داده می‌شد، با اصول داستانی بازی تضاد پیدا می‌کرد. شاید وجود درجه سختی برای بازیکنان نکته‌ی مثبتی باشد اما این مسئله در توسعه بازی اختلال ایجاد می‌کرد. حتی شاید محبوبیت عنوان دارک سولز در صورت وجود درجه سختی، به مانند امروز نمی‌شد. پس بعضی تصمیم‌ها در بازی‌ها مناسب است. اگر در بازی سیفو درجه سختی وجود داشت، سازندگان باید اصول اساسی بازی را تغییر می‌دادند. آن‌ها انتخاب‌هایی نظیر افزایش سلامتی کاراکتر یا کاهش نوار سلامتی دشمنان را داشتند. اگر این اتفاق‌ها می‌افتاد، سیستم Game Over و افزایش سن کاراکتر بی‌معنی می‌شد.
اگرچه که به دنبال واکنش بازیکنان نسبت به سختی این بازی، تیم اسلوکلپ گفته است که شاید در آینده درجه سختی‌هایی به بازی اضافه شود تا همه بازیکنان بتوانند این اثر را تجربه بکنند.
بازی‌هایی مثل سیفو یا ریترنال و یا حتی Celeste نمی‌توانستند تا خودشان را تبدیل به یک بازی آسان بکنند. این بازی‌ها به بازیکن، اصول مبارزه را می‌آموزند. از آن‌ها می‌خواهند تا برای رسیدن به هدفشان بیشترین تلاششان را بکنند. اگر کسی نمی‌خواهد مبارزه در سیفو را بیاموزد پس چرا این بازی را تجربه می‌کند. یا اگر نمی‌خواهد تا سختی مسیر Celeste را امتحان بکند، چرا دوست دارد تا این بازی را تجربه بکند. این مسائل نشان می‌دهد که بعضی بازی‌ها برای همه ساخته نشده‌اند.
البته که میان بازی‌های سخت نیز تفاوت‌هایی وجود دارد. مثلا در بازی سلست بازی با پیشروی بازیکنان آسان می‌شود. بازیکنان در این بازی با پیدا کردن ویژگی‌های مختلف می‌توانستد تا به راحتی از سخت‌ترین مسیر هم عبور بکنند. اما اجرای چنین سیستمی در سیفو ناممکن است. داستان سیفو کاری می‌کند تا بازیکنان در بازی شکست بخورند. بازیکنان در این بازی باید از سن ۲۱ سالگی عبور کنند و گاها باید به سن ۶۰ سالگی برسند. این سیستم تعریف کننده داستان بازی است. اگر در همان سنین جوانی بتوانید بازی را به پایان برسانید، تلاش خوبی کردید اما خلاف داستان بازی پیش رفتید.
البته که ایراداتی هم در این موضوع مطرح است. به طور مثال بازی سیفو در نمایش‌هایش سختی بازی را نشان نمی‌داد. همین مسئله در باب بازی ریترنال هم مطرح بود. نشان دادن سختی یک بازی شاید به فروش بازی آسیب بزند. گفتن این که این بازی، به شدت سخت خواهد بود شاید باعث شود که عده‌ای از تجربه آن دوری بکنند. سال گذشته پس از تجربه بازی ریترنال، بعضی بازیکنان از سونی و استودیوی هاوس‌مارک عصبانی بودند. آن‌ها می‌گفتند که ریترنال را به عنوان یک شوتر سوم شخص خریداری کردند اما المان‌های روگ‌لایک، تجربه‌ی بازی را مختل کرده است.
این مسئله در سیفو هم مطرح است. در تریلرهای بازی همه تصور می‌کنند که با یک بازی کونگ‌فو جذاب روبرو خواهند بود اما با تجربه بازی مشخص می‌شود که پیشروی در بازی آسان نخواهد بود. حتی این بازی هیچ اشاره‌ای به سخت بودنش نکرد. همیشه در نمایش‌ها شاهد مبارزات بازی بودیم و تا حدودی سیستم افزایش سن را مشاهده کردیم؛ اما هیچ اطلاعی از این که همین سیستم افزایش سن می‌تواند روند بازی را تغییر بدهد نداشتیم.
اگر بعضی بازی‌ها سخت هستند، این یک ویژگی برای آن بازی‌ها محسوب می‌شود. سازندگان با این تصمیم می‌دانند که نمی‌توانند تا نظر همه‌ی بازیکنان را جلب کنند. اما بازاریابی که استودیوها برای بازی‌هایی با این سبک انجام می‌دهند باعث می‌شوند تا برخی از تصمیم سازندگان خشمگین شوند.
بازی‌های سلست، ریترنال و سیفو، هر سه آثاری قابل قبول و با کیفیت هستند. یکی دیگر از نکاتی که باید به آن اشاره کنیم آن است که بازیکنان، تا زمان تجربه‌ی بازی نمی‌توانند تا نظر قطعی درباره سختی بازی بدهند. البته که باید راه‌حلی برای شیوه بیان سختی این بازی‌ها برای سازندگان پیدا بشود تا در روزهای ابتدایی عرضه، سازنده مورد خشم بازیکنان قرار نگیرد.
بازی‌های سیفو و ریترنال با راهکارهایی خلاقانه توانسته‌اند تا سختی بازی‌هایشان را همسو با منطق داستانی پیش ببرند. کاری که میازاکی با دارک سولز به بهترین شکل ممکن انجام داد. نکته‌ای که باید مورد تحسین همگی قرار بگیرد.
نابرده رنج،گنج،پنج،شش،هفت،هشت،نه،ده😂😂
ولی جدا از شوخی،تا درد اون سختی رو نکشیم،بازی جذاب نیست.سختی ایراد نیست سختی حقیقته.لذت اینکه یه بازی سخت رو خودت تموم کنی بیشتره یا لذت تموم کردن یه بازی ایزی پیزی؟قطعا بازی سخت
به نظر من بازی نباید زیاد سخت و نه زیاد آسون باشه
اگه خیلی آسون باشه، پلیر حوصلش سر میره
و اگه خیلی سخت باشه، پلیر ازش زده میشه
پس باید یه چیز متعادلی باشه یا مثلا چیزی مثل ماینکرفت که خودمون میتونیم درجه سختی رو تعیین کنیم
سخت بودن بازی بد نیست و ایراد آنچنانی هم نیست اما به تکرار افتادن بازی چرا این یه دیگهمشکله اساسی و بزرگ هست که باید یک مرحله تکراری رو مو به مو ان بار تکرارش کنی
کسایی که میگن بازی های الان سختن برن باPS2 وPS1 بازی کنند
یا حتی سگا
اونجا نه فقط خیلی از بازی های اوتو سیو نداشتند بلکه بعضی از بازی ها اگه چند بار ببازی بازی از اول شروع میشه
ولی بازی های الان معمولا اوتو سیو دارن پس هر چقدر ببازی میتونی دوباره تلاش کنی
البته بعضی از بازی اوتو سیو ندارن
سخت بودن ایراد نیست ویژگیه
چون تو همچین بازی هایی گیمر واقعی درونمون بیدار میشه
نه حقیقت اینه که ماها سال به سال داریم تنبل تر میشیم با بازی های جدید و باید قبول کرد که ۸۰ درصدشون خیلی راحت میشه تمومشون کرد
گاد آف وار خیلی سخت بود مخصوصا اگه لول پایین باشی باس ها و والکری هارو نمیتونی ببری عملا سختی بازی به لول ربط داره.
من خودم تو بازی گاد آف وار خیلی سختی کشیدم و وقتی تجربه بدست می آوردم و خودم رو هم آپگرید می کردم و تازه بعدش بعد از کلی زحمت و استرس میتونستم یک چلنج مبارزه ای و یا یک والکیری رو شکست بدم، خیلی لذت می بردم و عظمت کار کریتوس رو متوجه می شدم – حتی میمیر هم می گفت”ای والله برادر عجب مبارزه سختی بود !”
درود و سپاس – نگاه نو و جالبی بود
به نظرم تا تو توی بازی سختی نکشی اون قدر طعم پیروزی برات شیرین نیست من دقیقاً همین نکته بازی های سخت دوست دارم نا امیدی بهت نشون میدن که تو معنی امید درک کنی و امید وار باشی و مسیر ادامه بدی
خب معلومه برای نوب ها اینطوریه
ولی نوب عزیز یکم چیز های سخت رو تجربه کن یاد بگیر دیگه آسون بازی نکنی
سختی اگه منطقی نباشه معلومه که بده
ولی سیفو به طور منطقی سخته پس مشکلی نداره(اطلاعات کامل تر در کامنتای بقیه کاربران)
دلیل سخت شدن بعضی بازی اینه که بازی های جدید خیلی آسون شدن
گاهی اووقات سختی زیاد میتونه باعث بشه افراد زیادی از بازی فاصله بگیرن که چه به اندازه و بیش از حدش این نتیجه رو کم و بیش داره .
ولی دلیل نمیشه … گاهی اوقات میتونه جالب باشه
سختی در بازی های ویدیویی از قدیم هم وجود داشت ولی سختی کلا دو نوع است
سختی بی منطق و سختی کاملا منطقی
بعضی بازیها سخت ساخته میشوند تا کسی آنها را بخرد و کرایه نکند مثل بازی بتل تودز که برای کنسول های سگا و نینتندو ساخته شده بودند ولی در زمان های امروزی سختی بازیها بیشتر یک تصمیم هست که خود بازیساز برای ساخت بازی خود استفاده میکند
جواب تیتر نههههه
بنظرم مردم و گیمرا خیلی راحت طلب شدن، سختی در بازی‌های قدیمی عادی بود مثل ماریو و سونیک که اصلا کاری نداشت شما مرحله آخری یا اول اگه جونت تموم میشد باید از اول بازی رو شروع کنی، من سیفو رو بازی کردم و بازی خیلی عالی بود و مرگ و شکست خوردن حداقل برای من آزار دهنده نبود، مردم باید یاد بگیرن همه بازی‌ها این نیستن که فوری همه رو بزنی و بری مرحله بعد! شما از مسیر لذت میبری تو هر مرحله‌ مدتی میمونی. اصلا این سختی بازی درس اخلاق همونطور که تو مقاله هم گفته شد به ما یاد میدن که تلاش کنیم تا به هدفمون برسیم.
اگه این سخت بودن غیر منطقی و فقط برای رو اعصاب رفتن باشه ، آره ایراده
ولی اگر منطقی باشه و عمق به گیمپلی بده ، نه ( مثل سری سولز )
جواب به تیتر:
اصلا
حتی اگه بخوایم منطقی به قضیه نگاه کنیم تو وقتی میری تو یک کلاب و با ۱۰ تا ۲۰ نفر مبارزه می کنی ، قرار نیست آسون باشه . تو فقط یه آدم عادی هستی که قرار با کلی باس و هیولا مبارزه کنه تا یک شعله رو روشن نگه داره ، این قرار نیست آسون باشه .
و در آخر تو یک نینجای عادی هستی که یه دستش رو از دست داده و قرار با کلی سامورایی کارکشته و چند تا میمون گنده بجنگ و این قرار نیست آسون باشه
ببش از حدش بله
نگاهی به اقتباس جدید نتفلیکس
دستانی که به جای کمک، به خون آلوده شدند… آن هم خون یک دوست

source

توسط funkhabari